منشور اخلاق پزشکی در فقه امامیه و حقوق و نقش آن در کاهش تخلفات پزشکی

چکیده:
هدف عمده پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين اخلاق پزشكي از منظر فقه اماميه و حقوق و تاثير آن بر كاهش تخلفات پزشكي مي باشد. بدين صورت پرسشنامه اي طراحي گرديد. بعد از اين كه پايايي و روايي آن مورد بررسي و تاييد قرار گرفت، پايايي پرسشنامه با استفاده از آلفاي كرونباخ محاسبه شد كه برابر 986/0 مي باشد. پرسشنامه بين 40 نفر از پزشكان شاغل در بخش زنان، اطفال، اورژانس، جراحي داخلي، ارتوپدي، سي سي يو، آي سي يو كه به صورت تصادفي انتخاب شد، توزيع گرديد. يافته هاي به دست آمده از پرسشنامه با نرم افزار SPSSمورد بررسي قرار گرفت و نتايج آن بيان شده است. در جهت تحليل داده هاي آماري، از روش هاي توصيفي و استنباطي استفاده شده است. نتايج حاصله از 29 نفر 5/72 درصد مرد و 11 نفر (5/27 درصد) زن نشان داد كه سهم نسبي متغيرهاي مستقل، احترام به حقوق بيمار (697/0)، احترام به همكاران تيم درماني (953/0)، تعهد به رازداري (a949/0)، تعهد به عدالت (979/0)، ارتقا كيفيت مراقبت از بيمار (976/0) و وظيفه شناسي (819/0)، در كاهش تخلفات پزشكي تاثير دارد كه اين رابطه در سطح آلفاي 01/0 معني دار است و pمي باشد كه بيانگر معني داري فرضيه هاي مورد تحقيق مي باشد. در اين پژوهش سعي شده رابطه بين اخلاق پزشكي از منظر فقه اماميه و حقوق و تاثير آن بر كاهش تخلفات پزشكي مورد بحث و بررسي قرار گيرد.
کليدواژگان: اخلاق، پزشكي، فقه اماميه، حقوق، تخلفات پزشكي
لینک مقاله