🔸جنگها بخش جداییناپذیری از تاریخاند. حدود ۳۰٪ مرگها در جهان به خاطر جنگها بوده است. فقط در جنگ جهانی دوم، حدود ۳٪ جمعیت جهان جان باختند.
🔸امروز جنگافزارهای دشمنان جنایتکار بالای سرمان زوزه میکشد و بوی دود و باروت، مشاممان را میآزارد و در سوگ رهبران و فرماندهان و فرزندان وطن، و در بیم آینده عزیزان و کشورمان نگرانتر از همیشهایم. اما تاریخ به ما آموخته که باید شعله امید را در دل طوفانهت زنده نگهداریم و هنر و اندیشه و اخلاق بورزیم و در نگرانی و پریشانی نیز همچنان امیدوار بمانیم.
از آن ره کرد با من بخت، یاری
که در سختی نمودم پایداری
🔸بزرگان اندیشه و هنر، بخش عمدهای از میراث درخشان بشری را در دلِ همین جنگها و نابهسامانیها خلق کردند و این پیام را دادند که: "امید دارم، پس هستم":
🔸الف) نمونههای وطنی:
۱. مولانا از کودکی تا جوانی، از بلخ تا قونیه در حال فرار از یورش مغولان بود. اما بزرگترین میراث ادبی-عرفانی زبان فارسی را آفرید.
۲. حافظ در اوج کشمکشهای خونین تیموریان و آلمظفر در شیراز، غزلهای جاودانه سرود.
۳. ابنسینا در خلال ناآرامیهای سیاسی و در اثنای فرار از دست حکمرانان محلی، دو کتاب ارزشمند «شفا» و «قانون» را نوشت.
۴. خواجه نصیرالدین طوسی بسیاری از آثار فلسفی و علمیاش را در پناهگاههای قلعههای اسماعیلیه تألیف کرد.
۵. ابوریحان بیرونی کتاب سترگ «تحقیق ماللهند» را در زمان لشکرکشیهای خشن محمود غزنوی نوشت.
۶. کمالالدین بهزاد برجستهترین نقاشیهایش را در آستانهٔ فروپاشی تیموریان و برآمدن خونین صفویان کشید.
۷. خلیل ملکی نظریه سوسیالیسم ایرانی را در زمان حبس در سلول انفرادی مدون کرد.
🔸ب) نمونههای خارجی:
۸. لئوناردو داوینچی در بحبوحهٔ جنگهای ویرانگر ایتالیا، نقاشیهای مشهور و البته اسلحههای نظامی را طراحی کرد.
۹. گالیله در خلال جنگهای ۳۰ سالهٔ اروپا، مطالعات نجومیاش را پیش بُرد.
۱۰. نیوتن در دوران قرنطینهٔ ناشی از طاعون لندن، سنگبنای فیزیک مدرن و حسابان را گذاشت.
۱۱. بتهوون در زمان اشغال وین توسط ناپلئون، سمفونی نهم - سرود شادی و برادری- را ساخت.
۱۲. پیکاسو در واکنش به بمباران وحشیانهٔ در جنگ داخلی اسپانیا، شاهکار نمادین «گرنیکا» را کشید.
۱۳. ویکتور فرانکل بر اساس تجربهٔ رنجآور اسارت خود، کتاب ماندگار «انسان در جستجوی معنا» را نوشت.
۱۴. غسان کنفانی رمانهایش را در تبعید و زیر سایهٔ تهدید نوشت.
۱۵. ژولین بندا کتاب شجاعانهٔ «خیانت روشنفکران» را در زمان اشغال فرانسه توسط نازیها و در مخفیگاه تألیف کرد.
۱۶. گادامر پس از بمباران دانشگاه لایپزیگ توسط متفقین در جنگ جهانی دوم، زیر نور شمع و در میان ویرانههای شهر، اشعار ریلکه را برای دانشجویانش شرح میداد.
۱۷. ویتگنشتاین رساله منطقی-فلسفی خود را در خط مقدم و زیر آتش توپخانه و سپس در سلولهای اردوگاه اسرای جنگی نوشت.
۱۸. محمود درویش اثر ماندگار «در پیشگاهِ غیاب» را زیر آوار بمبارانهای اسرائیل در بیروت سرود.
۱۹. یک نمونه تاریخی دیگر را شما اضافه کن...
۲۰. آیا من و تو نمیتوانیم نمونه بعدی باشیم...
🔸۳۰ سال قبل استادی داشتم که در درس اکولوژی میگفت: آتش گرفتن جنگل اتفاق خوبی نیست اما همین آتش، پوسته ضخیم برخی بذرهای خفته را از بین میبرد و آنها را بیدار میکند و به آنها پس از سالها، فرصت جوانهزدن میدهد. لذا بعد از آتش گرفتن جنگل، درختانی سر بر میکنند که قبلش در آنجا دیده نمیشدند. آری، در دل ویرانیها و ریزشها، میتوان امید آفرید و رویشها را دید و همچنان امیدوار ماند.
🔸ما ملت امام حسینایم. جوشش خون مظلوم را در فراخنای تاریخ، دیدهایم و با شهادت، زیستهایم. ثارالله خون جاری خدا در رگهای تاریخ است و خواهیم دید به برکت خونهای پاک شهیدان چه بذرهای امیدی در کشور عزیزمان رویش خواهند کرد و آرمانهای حسینی چگونه شکوفاتر خواهند شد.
🔸ما در دل سوگ، روایتگر امیدیم. ما در دل تراژدی، روایتگر حماسهایم. ما در دل غم، روایتگر هنر و اندیشهایم. ما میدانیم آنان که ماندگار شدند، نه در آرامش و آسایش، بلکه در دلِ همین توفانهای حوادث، سَر بَر کردند، نوشتند، ساختند، سرودند، گفتند، نواختند، دوام آوردند و اندیشه و امید آفریدند.
دیدگاه خود را بنویسید