خلق یکسر همه نهال خدایند
هیچ نه برکن تو زین نهال و نه بشکن
«ناصرخسرو»

🔹نهالستان، الگوگیری از گفتمان طبیعت برای تحقق وحدت در عینِ کثرت، و استمرارِ انسجام در امروز و فردای جنگ است. شعارِ نهالستان، شجاعتِ این باور است که: «حضور من، ضامنِ بقای تو، و حضور تو، ضامنِ بقای من است.»

🔹در شماره‌های پیشین، بینش‌ها و نگرش‌های نهالستان‌اندیشی را تبیین کردیم و در ادامه، روش‌ها و راهکارهای: ۱. مردمی ۲. نخبگانی ۳. حاکمیتی آن را در: الف) ساحت نظر ب) ساحت عمل، بیان می‌کنیم.

۱. راهکارهای مردمیِ نهالستان‌سازی

🔻الف) در ساحت نظر:
▫️جنگ تراژدی است، اما هر ملتی برای ادامه، نیاز به حماسه دارد. لذا حماسه‌های دینی و ملی را برجسته کنیم.

▫️در دل جنگ، روایت امید بیافرینیم و آینده‌باوری‌مان را از دست ندهیم.

▫️بر مسئولیت‌پذیری همگانی در قبال آینده، تأکید کنیم.

▫️ایران همواره در معرض تهدید بود و خواهد بود؛ چه با جمهوری اسلامی و چه بی‌جمهوری اسلامی. هنگامی که پرتغالی‌ها جزایر، انگلیسی‌ها جنوب و شوروی شمال ایران را تصرف کردند، جمهوری اسلامی وجود نداشت. پس دفاع از کشور را در قالبی فراتر از دفاع از نظام سیاسی درک کنیم.

▫️دفاع، وحدت‌بخش است. ماهیت دفاعی هر سه جنگ تحمیلی علیه ایران را از یاد نبریم و تفسیرِ وحدت‌شکنانه از جنگ ارائه ندهیم.

▫️ایران، محور مقاومتِ استکبارستیزانِ جهان است. ایران را محور وحدتِ آزادی‌خواهان جهان نیز بکنیم.

▫️از دوقطبی‌سازی افراد به قهرمان/خائن پرهیز کنیم و مراقب شیزوفرنی مزمن سیاسی‌مان باشیم.

▫️اگر وحدت میسر نیست، دست‌کم انسجام و همگرایی با کسانی را که عین ما نیستند، بیاموزیم.

▫️مبارزه با فرعون‌های زمان را از مبارزه با فرعون درونِ تک‌تک خودمان آغاز کنیم.

▫️اگر به شکار اژدها می‌رویم، مراقب باشیم که خود اژدها نشویم؛ مبادا زل زدن به دشمن، ما را شبیه او کند.

▫️خود را بیش از مطالبه‌گر، پاسخگو و بیش از منتقد سیاسی، مصلح اجتماعی بدانیم.

🔻ب) در ساحت عمل:
▫️فرهنگ گفت‌وگو، آزادفکری، خشونت‌پرهیزی، احترام به تفاوت‌ها و نهالستان‌اندیشی را از خانواده‌ها آغاز کنیم.

▫️خشونت‌پرهیزی در گفتار و رفتار را تمرین کنیم و از ریشخند، مچ‌گیری و «دیدی گفتم»‌ها بپرهیزیم.

▫️نقد کردن بدون حذف کردن را تمرین کنیم.

▫️اخلاقِ شنیدن را در هر جایگاه و موقعیتی که هستیم، تقویت کنیم.

▫️بجای مجادله و نفرت‌پراکنی، با سکوت و نادیده‌گرفتنِ افراط‌گرایان، زمینه اصلاح آنان را فراهم کنیم.

▫️در جنگ‌های مدرن، عدم دسترسی مستقیم به دشمن اصلی می‌تواند به خطای شناختیِ دشمن‌پنداریِ دمِ دستی‌ها دامن بزند. مراقب باشیم این خطا، باعث دشمن‌انگاریِ همسنگران و تفرقه‌مان نشود.

▫️کمک نقدی و غیرنقدی به رزمندگان را نه‌فقط به‌سبب نیاز آنان، بلکه برای مشارکت در امر ملی و تقویت روحیه همدلی انجام دهیم.

▫️با توجه به آسیب زیرساخت‌ها، برای دشواری‌های اقتصادیِ پس از جنگ و سازندگی مداوم کشور آماده باشیم.

▫️اصل شفافیت را که پاشنه آشیل نظام حکمرانی است، از خانه و خانواده آغاز و در جامعه فرهنگ‌سازی نماییم.

▫️بازسازی اعتماد عمومی را به‌عنوان مهم‌ترین رکن سرمایه اجتماعی، پیش از بازسازی کشور، آغاز کنیم

▫️با تمام ایرادها و گلایه‌ها، همچنان به تدابیر مسؤولان کشورمان، چه در جنگ و چه در صلح، اعتماد کنیم.

▫️حضور خیابانی را استمرار بخشیم و خیابان را به‌ترتیب به عرصه حضور، مقاومت، گفتگو و وحدت ملی تبدیل کنیم.

▫️در فضای حقیقی و مجازی، برای دفاع از کشور، تاریخ، فرهنگ، هویت ملی و دینی‌مان اعلام آمادگی کنیم و عملاً هم آماده شویم.

▫️جشن پیروزی در برابر تجاوز خارجی و جشن وحدت و انسجام داخلی را توأمان برگزار کنیم.

▫️گروه‌درمانیِ رنج و روایتِ جمعیِ تجربه مقاومت را جدی بگیریم.

▫️رفتارهای همدلانه و آیین‌های جمعی را برای ترمیم شکاف‌ها و گسل‌های اجتماعی بیش از پیش گسترش دهیم.

▫️تشکل‌های همیاری خانوادگی و محلی و صنفی را تقویت کنیم.

▫️خیمه‌های مقاومتی را که در هدف، هم‌راستا و در روش، متفاوت‌اند با برنامه‌های متنوع فرهنگی، اجتماعی، هنری و آموزشی برپا کنیم تا امکان مشارکت قشر خاکستری و کسانی که هنوز پای کار دفاع و حضور نیامده‌اند، فراهم شود.

▫️همه شهدای وطن را به یک چشم بنگریم و آنان را به شهید/شهیدتر تقسیم نکنیم و آیین‌های یادبود را بدون تبعیض‌های تفرقه‌افکنانه برگزار کنیم.

▫️در فضای مجازی، مطالب امیدبخش و آینده‌آفرین را بیش از اخبار اضطراب‌زا به اشتراک بگذاریم.

▫️از کسانی که بین مردم پل می‌زنند و آن‌ها را به هم پیوند می‌دهند، حمایت کنیم.

▫️با حفظ کرامت، از افراد و کسب‌وکارهای کوچکِ آسیب‌دیده از جنگ حمایت کنیم.

🔹در بخش بعدی، راهکارهای نخبگانی و حاکمیتیِ نهالستان‌اندیشی را بیان می‌کنیم.

ادامه دارد...
@AzadName